واسازی تاریخ و نمایش قدرت در نمایشنامه ی هنری چهارم | ||
| نقد زبان و ادبیات خارجی | ||
| مقاله 8، دوره 11، شماره 15، آبان 1394، صفحه 149-169 | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه قربانی1؛ زکریا بزدوده* 2 | ||
| 1دانشگاه تهران | ||
| 2دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| مطالعهی حاضر بر آن است خوانشی را بر اساس رویکرد ماتریالیسم فرهنگی از نمایشنامهی هنری چهارم، بخش اول اثر ویلیام شکسپیر ارائه کند. یکی از اهداف ماتریالیسم فرهنگی برجسته نمودن آن دسته از صداهای سرکوب شده و به حاشیه رانده شدهای است که مشروعیت و یکپارچگی گفتمانهای غالب را از درون تهدید کرده و به چالش میکشند. بر همین اساس، مطالعهی حاضر هاتسپر را به عنوان یکی از نمایندگان این دسته از صداهای مخالف معرفی می کند. هاتسپر از طریق شورش خود علیه هنری چهارم، مشروعیت گفتمان رسمی و ایدئولوژیک عصر خود موسوم به الوهیت شاهان را، که در روزگار شکسپیر رایج و متداول بوده است، مورد چالش قرار میدهد. هاتسپر با به زیر سؤال بردن این مفهوم، تردید خود را در مورد برحق بودن هنری چهارم که سلطنت خود را نه از طریق خواست و فرمان الهی که از طریق نیرنگ و فریب به دست آورده است ابراز مینماید. گرچه در پایان نمایشنامه هاتسپر توسط رقیب خود ولیعهد هری کشته میشود، اما با سرکشی و نافرمانی خود نظامهای ایدئولوژیک و سیاسی روزگار خویش را به چالش کشانده و مقبولیت گفتمانهای غالب را زیر سؤال میبرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نافرمانی؛ خشونت؛ نمایشی بودن قدرت؛ نمایشنامه ی تاریخی؛ الوهیت پادشاهان؛ عصر الیزابت | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Deconstruction of History and Power Relations in William Shakespeare's Henry IV | ||
| چکیده [English] | ||
| The present study seeks to read Shakespeare’s 1 Henry IV from a cultural materialist perspective. As cultural materialism attempts to bring into consideration those marginalized and dissident voices which threaten the legitimacy and coherence of the dominant discourses from within, this study introduces Hotspur as one of the representatives of such dissidence in Shakespeare’s 1 Henry IV. Through his act of rebellion against the king, Hotspur problematizes the authenticity of the official ideological doctrine regarding divinity of the kings still prevalent during playwright’s time. He questions the plausibility of such a discourse. By challenging this notion, Hotspur doubts the rightfulness of King Henry IV who achieved his throne not through the will of God but through deceit and trickery. Although he is killed by his rival Prince Harry at the end of the play, through his disobedience Hotspur puts the political and ideological systems into disarray. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Dissidence, Divinity of the kings, Elizabethan era, Historical play, Theatricality, Violence | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,043 |
||
