سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

قربانی, سمیه, بزدوده, زکریا. (1394). واسازی تاریخ و نمایش قدرت در نمایشنامه ی هنری چهارم. , 11(15), 149-169.
سمیه قربانی; زکریا بزدوده. "واسازی تاریخ و نمایش قدرت در نمایشنامه ی هنری چهارم". , 11, 15, 1394, 149-169.
قربانی, سمیه, بزدوده, زکریا. (1394). 'واسازی تاریخ و نمایش قدرت در نمایشنامه ی هنری چهارم', , 11(15), pp. 149-169.
قربانی, سمیه, بزدوده, زکریا. واسازی تاریخ و نمایش قدرت در نمایشنامه ی هنری چهارم. , 1394; 11(15): 149-169.

واسازی تاریخ و نمایش قدرت در نمایشنامه ی هنری چهارم

نقد زبان و ادبیات خارجی
مقاله 8، دوره 11، شماره 15، آبان 1394، صفحه 149-169
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
نویسندگان
سمیه قربانی1؛ زکریا بزدوده* 2
1دانشگاه تهران
2دانشگاه کردستان
چکیده
مطالعه­ی حاضر بر آن است خوانشی را بر اساس رویکرد ماتریالیسم فرهنگی از نمایشنامه­ی هنری چهارم، بخش اول اثر ویلیام شکسپیر ارائه کند. یکی از اهداف ماتریالیسم فرهنگی برجسته نمودن آن دسته از صداهای سرکوب­ شده و به حاشیه رانده شده­ای است که مشروعیت و یکپارچگی گفتمان­های غالب را از درون تهدید کرده و به چالش می­کشند. بر همین اساس، مطالعه­ی حاضر هاتسپر را به عنوان یکی از نمایندگان این دسته از صداهای مخالف معرفی می کند. هاتسپر از طریق شورش خود علیه هنری چهارم، مشروعیت گفتمان رسمی و ایدئولوژیک عصر خود موسوم به الوهیت شاهان را، که در روزگار شکسپیر رایج و متداول بوده است، مورد چالش قرار می­دهد. هاتسپر با به زیر سؤال بردن این مفهوم، تردید خود را در مورد برحق بودن هنری چهارم که سلطنت خود را نه از طریق خواست و فرمان الهی که از طریق نیرنگ و فریب به دست آورده است ابراز می­نماید. گرچه در پایان نمایشنامه هاتسپر توسط رقیب خود ولیعهد هری کشته می­شود، اما با سرکشی و نافرمانی خود نظام­های ایدئولوژیک و سیاسی روزگار خویش را به چالش کشانده و مقبولیت گفتمان­های غالب را زیر سؤال می­برد.
کلیدواژه‌ها
نافرمانی؛ خشونت؛ نمایشی بودن قدرت؛ نمایشنامه ی تاریخی؛ الوهیت پادشاهان؛ عصر الیزابت
عنوان مقاله [English]
Deconstruction of History and Power Relations in William Shakespeare's Henry IV
چکیده [English]
The present study seeks to read Shakespeare’s 1 Henry IV from a cultural materialist perspective. As cultural materialism attempts to bring into consideration those marginalized and dissident voices which threaten the legitimacy and coherence of the dominant discourses from within, this study introduces Hotspur as one of the representatives of such dissidence in Shakespeare’s 1 Henry IV. Through his act of rebellion against the king, Hotspur problematizes the authenticity of the official ideological doctrine regarding divinity of the kings still prevalent during playwright’s time. He questions the plausibility of such a discourse. By challenging this notion, Hotspur doubts the rightfulness of King Henry IV who achieved his throne not through the will of God but through deceit and trickery. Although he is killed by his rival Prince Harry at the end of the play, through his disobedience Hotspur puts the political and ideological systems into disarray.
کلیدواژه‌ها [English]
Dissidence, Divinity of the kings, Elizabethan era, Historical play, Theatricality, Violence
مراجع
  1. Bulman, James C. “Henry IV, Parts 1 and 2.” The Cambridge Companion to Shakespeare’s History Plays. Ed. Michael Hattaway. Cambridge: Cambridge University Press, 2002. 158-176.
  2. Carroll, William C. “Theories of Kingship in Shakespeare’s England.” A Companion to Shakespeare’s Works: The Histories. Eds. Richard Dutton, and Jean E. Howard. Vol. 2. Oxford: Blackwell, 2003. 125-145.
  3. Findlay, Alison. “New Directions: The Madcap and Politic Prince of Wales: Ceremony and Courtly Performance in Henry IV.” 1 Henry IV: A Critical Guide. Ed. Stephen Longstaffe. London: Continuum, 2011. 86-98.
  4. Greenblatt, Stephen. “Invisible Bullets: Renaissance, Authority and its Subversion, Henry IV and Henry V.” Shakespeare: An Anthology of Criticism and Theory 1945-2000. Ed. Russ McDonald. Oxford: Blackwell, 2004. 435-457.
  5. James I. The True Law of Free Monarchies. Ed. Charles Howard McIlwain.
  7. Knowles, James. “1 Henry IV.” A Companion to Shakespeare’s Works: The Histories. Eds. Richard Dutton, and Jean E. Howard. Vol. 2. Oxford: Blackwell, 2003. 412-431.
  8. Laroque, François. “Shakespeare’s ‘Battle of Carnival and Lent’. The Falstaff Scenes Reconsidered (1 & 2 Henry IV).” Shakespeare and Carnival: After Bakhtin. Ed. Ronald Knowles. London: Macmillan Press Ltd, 1998. 83-96.
  9. Machiavelli, Nicolo. Discourses on Livy. Trans. Harvey C. Mansfield and Nathan Tarcov. Chicago & London: The University of Chicago Press, 1996.
  10. ---. The Prince. Trans. W. K. Marriott.
  11. Munslow, Alun. Deconstructing History. 2nd ed. London and New York: Routledge, 2006.
  12. Pugliatti, Paolo. Shakespeare the Historian. Basingstoke: Macmillan, 1996.
  13. Rabkin, Norman. “Rabbits, Ducks, and Henry V.” Shakespeare: An Anthology of Criticism and Theory 1945-2000. Ed. Russ McDonald. Oxford: Blackwell, 2004. 245-263.
  14. Raleigh, Sir Walter. The History of the World in Five Books. Book I. London, Printed for Walter Burre, 1614.
  15. Shakespeare, William. King Henry IV: Part One. San Diego: Icon Classics, 2005.
  16. Sinfield, Alan. “Cultural Materialism, Othello, and the Politics of Plausibility.” Literary Theory: An Anthology. 2nd ed. Eds. Julie Rivkin, and Michael Ryan. Oxford: Blackwell, 2004. 743-762.
  17. ---. “Macbeth: History, Ideology, and Intellectuals.” Faultlines: Cultural Materialism and the Politics of Dissident Reading. California: University of California Press, 1992. 96-109.
  18. Tillyard, E. M. W. The Elizabethan World Picture: A Study of the Idea of Order in the Age of Shakespeare, Donne and Milton. London: Chatto & Windus, 1943.
  19. Walsh, Brian. “New Directions: ‘By Shrewsbury Clock’: The Time of Day and the Death of
  20. Hotspur in 1 Henry IV.” 1 Henry IV: A Critical Guide. Ed. Stephen Longstaffe. London: Continuum, 2011. 142-159.
  21. White, Hayden. The Content of the Form: Narrative Discourse and Historical Representation. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1987.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 3,043