تحلیل مقایسهای طنزپردازی شاعران جامعهگرا (انوری، سعدی و عبید زاکانی) و شاعران صوفی (سنایی، عطار و مولوی) | ||
| تاریخ ادبیات | ||
| مقاله 3، دوره 12، شماره 1، 1398، صفحه 63-85 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/hlit.2019.98907 | ||
| نویسندگان | ||
| طاهره اله دادی* 1؛ محمد پارسا نسب2 | ||
| 1اموزش و پرورش | ||
| 2دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| مقالۀ حاضر به بررسی و مقایسۀ طنزِ شاعران جامعهگرا و شاعران صوفی در بازۀ زمانی قرن ششم تا هشتم میپردازد تا نشان دهد گرایشهای فکری متفاوت تا چه میزان در ظهور نوع خاصی از طنز موثّر هستند. شاخصههای مورد ارزیابی به سه جنبۀ شخصیتپردازی، شگردهای طنز و اهداف طنز، تقلیل یافت. با تجزیه و تحلیل این دادهها، به نظر میرسد طنز شاعران جامعهگرا که اندیشۀ آنها بیشتر با جنبههای واقعگرایی منطبق است، از لحاظ زبان و بیان، شگردها، اهداف و محتوا، نمودی برونگرایانه دارد؛ طنزی که حاصل خلاقیت زبانی است و در روساخت اثر خود را نشان میدهد. در مقابل، شاعران صوفی مسلک که دیدی عرفانی داشتند، اهداف و محتوای طنز آنها متناسب با افکارشان، جلوهای درونگرایانه به خود گرفت؛ مطابق همین، طنز شاعران جامعهگرا در پناه بلاغت به ظهور رسید و در بستر طنز زبانمحوری جریان پیدا کرد، در حالی که طنز شاعران صوفی همانند احوالات درونی آنان در ساختار نفوذ کرد و زمینۀ شکلگیری طنز ساختاری را فراهم آورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| طنز جامعهگرا؛ طنز صوفیانه؛ برونگرایی؛ درونگرایی؛ طنز زبانمحور؛ طنز ساحتاری | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| تحلیل سبکشناختی طنز شاعران جامعهگرا و شاعران صوفی | ||
| نویسندگان [English] | ||
| طاهره اله دادی1؛ محمد پارسا نسب2 | ||
| 1Education | ||
| 2دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده [English] | ||
| مقالۀ حاضر به بررسی و مقایسۀ طنزِ شاعران جامعهگرا و شاعران صوفی در بازۀ زمانی قرن ششم تا هشتم میپردازد تا نشان دهد گرایشهای فکری متفاوت تا چه میزان در ظهور نوع خاصی از طنز موثّر هستند. شاخصههای مورد ارزیابی به سه جنبۀ شخصیتپردازی، شگردهای طنز و اهداف طنز، تقلیل یافت. با تجزیه و تحلیل این دادهها، به نظر میرسد طنز شاعران جامعهگرا که اندیشۀ آنها بیشتر با جنبههای واقعگرایی منطبق است، از لحاظ زبان و بیان، شگردها، اهداف و محتوا، نمودی برونگرایانه دارد؛ طنزی که حاصل خلاقیت زبانی است و در روساخت اثر خود را نشان میدهد. در مقابل، شاعران صوفی مسلک که دیدی عرفانی داشتند، اهداف و محتوای طنز آنها متناسب با افکارشان، جلوهای درونگرایانه به خود گرفت؛ مطابق همین، طنز شاعران جامعهگرا در پناه بلاغت به ظهور رسید و در بستر طنز زبانمحوری جریان پیدا کرد، در حالی که طنز شاعران صوفی همانند احوالات درونی آنان در ساختار نفوذ کرد و زمینۀ شکلگیری طنز ساختاری را فراهم آورد. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| طنز جامعهگرا, طنز صوفیانه, برونگرایی, درونگرایی, طنز زبانمحور, طنز ساحتاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,131 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,095 |
||