الگوی ساختاری رابطه توانمندسازی روانشناختی و رضایت شغلی با نقش واسطهای خودکارآمدی و خودتنظیمی (مورد مطالعه: دانشگاه خوارزمی) | ||
| مدیریت و برنامه ریزی در نظام های آموزشی | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 14، 1394، صفحه 85-112 اصل مقاله (447.79 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم پهلوان صادق* 1؛ بیژن عبداللهی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه خوارزمی | ||
| 2عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر شناسایی ارتباط توانمندسازی روانشناختی و رضایت شغلی با نقش واسطهای خودکارآمدی و خودتنظیمی است که با روش همبستگی و اجرا با پرسشنامههای توانمندسازی روانشناختی، خودکارآمدی، خودتنظیمی و رضایت شغلی بر روی 310 کارشناس حوزهی ستادی دانشگاه خوارزمی در سال 1392، که بهروش سرشماری انتخاب شدند، انجام شد. مدل معادلات ساختاری در پژوهش شامل 1 سازه مکنون مستقل توانمندسازی روانشناختی و 3 سازه مکنون وابسته خودکارآمدی، خودتنطیمی، رضایت شغلی است. یافتهها حاکی از تأثیر معنادار و مستقیم توانمندسازی روانشناختی بر خودکارآمدی (37/0γ = )، بر خودتنظیمی (55/0γ = )، و بر رضایت شغلی (86/0=γ )، تأثیر معنادار و مستقیم خودکارآمدی بر خودتنظیمی (34/0β = ) و بر رضایت شغلی (37/0β = ) و تأثیر معنادار و معکوس خودتنظیمی بر رضایت شغلی (54/0- β =) در مدل است. نتایج بیانگر تأثیر مستقیم توانمندسازی روانشناختی با مضمون خودمختاری، ریسکپذیری، رشد شخصی و مسئولیت بیشتر در تصمیمگیری بر خودکارآمدی یعنی قضاوت فرد درباره تواناییهایش برای سازماندهی، اجرای وظایف و مقابله با مشکلات شغلی و نیز تأثیر مستقیم هر دو سازه بر میزان خودتنظیمی و شکلگیری رضایت شغلی و متعاقباً موفقیت سازمان است؛ در حالیکه، خودتنظیمی با مفهوم تلاش منظم جهت کسب اهداف شخصی و سازمانی تأثیر غیرمستقیم بر رضایت شغلی داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توانمندسازی روانشناختی؛ رضایت شغلی؛ خودکارآمدی؛ خودتنظیمی؛ دانشگاه خوارزمی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,491 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,937 |
||