هدف پژوهش حاضر توصیف میزان و دلایل موافقت یا مخالفت با ازدواج موقت، و نیز کشف همبستگی بین میزان این موافقت یا مخالفت با برخی عوامل اجتماعی ـ جمعیتی آن است. این پژوهش در قالب یک تحقیق توصیفی و اکتشافی با روش پیمایش انجام شده و جامعه آماری آن، جمعیت 49-18 ساله شهرهای بابل و بابلسر بوده است که تعداد 336 نفر از آنان، از طریق شیوه نمونهگیری در دسترس، بهعنوان نمونه انتخاب گردیدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است.
A Study on the Social Correlates of Degree and Reasons of Agreement or Disagreement with Temporary Marriage
نویسندگان [English]
Mohammad Esmaeil Riahi
University of Mazandaran
چکیده [English]
The present study seeks to describe the degree and reasons of agreement or disagreement with advancement and doing Temporary Marriage (TM), as well as to explore the association between socio-demographic variables and agreement or disagreement with TM. The universe of study was all of 18-49 years old men and women who were residents of Babol and Babolsar cities in the Mazandaran Province. The subjects of the study were 336 respondents who have been selected on the basis of availability sampling method.This descriptive study is conducted via survey method and data has been collected through self-administered questionnaire. Descriptive findings of the study show that only 9.4 percent of respondents were agree with advancement of TM as a solution for marriage problem of youth in Iran. Furthermore, 26.5 percent of them were inclining to doing TM personally, as opposed to 58.3 percent who were not inclined. The most important reasons for agreement with advancement of TM were helping to; prevention of sexual deviance, decreasing financial pressures on youth and achieving more knowledge about future mate by them for doing permanent marriage. But, abuse of women by men, weakening the foundations of family, and advancement of sexual deviance were the most important disagreement reasons. Moreover, analytical findings show that men, employees, and high income individuals had more inclination for doing TM. It seems that there is a gap between religious purposes of TM with social acceptance of it by social agents.
امانی، م. (1380). نگاهی به چهل سال تحول جمعیتشناختی ازدواج در ایران. نامه علوم اجتماعی، 17، 46-33.
باقری قهوهچی، ر. (1385). بررسی ازدواج موقت و آثار اجتماعی آن، پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران.
بَبی، ا. (1384). روشهای تحقیق در علوم اجتماعی (ترجمه ر. فاضل). تهران: انتشارات سمت.
بدار، ل؛ دزیل، ژ؛ و لامارش، ل (1381). روانشناسی اجتماعی (ترجمه ح. گنجی، چاپ دوم). تهران: نشر ساوالان.
بزرگیان، م. (1384). بررسی جامعهشناختی ساختار حقوقی ازدواج موقت در ایران. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران.
بیکر، ت. (1381). نحوه انجام تحقیقات اجتماعی (ترجمه ه. نایبی، چاپ دوم). تهران، انتشارات روش.
جعفری مژدهی، ا. (1382). عدم تعادل در وضعیت ازدواج در ایران. فصلنامه پژوهش زنان، 5، 104-83 .
حرازی، م. ع.، حسینی مطلق، س. م.، و صدریان، م. ر. (1380). بررسی دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد پیرامون عوامل مؤثر بر ازدواج. مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی شهید صدوقی یزد، 1، 44-37.
خیری خامنه، ب. (1388). بررسی نگرش زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد شهر شیراز نسبت به ازدواج موقت. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز، شیراز.
حسینی، ع. (1370). نکاح موقت در اسلام. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران.
دواس، دی. ای. (1376). پیمایش در تحقیقات اجتماعی (ترجمه ه. نایبی). تهران: نشر نی.
رستگارمقدم، ز. (1383). ازدواج موقت در اسلام. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی، مشهد.
رفیعپور، ف. (1376). توسعه و تضاد. تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
صادقی، ر.، قدسی، ع. م.، و افشارکهن، ج. (1386). واکاوی مسأله ازدواج و اعتبارسنجی یک راهحل. فصلنامه پژوهش زنان، 1، 108-83 .
غریب، ر. (1384). طلاق قضایی و تسری آن به نکاح موقت با مطالعه در حقوق عرفی. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران.
غضنفریان، ص. (1384). شرایط و موانع نکاح موقت. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران.
غیاثیثانی، ا. (1384). بررسی عقد موقت و ازدواج کودک در فقه و حقوق با رویکردی بر نظرات حضرت امام (ره). پایاننامه کارشناسی ارشد، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی،تهران.
فلاحزاده، ف. (1377). بررسی نکاح موقت در فقه امامیه و تطبیق با دیگر مذاهب. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه قم، قم.
قاسمی، س. (1384). ساختار اجتماعی ما صیغه را نمیپذیرد، روزنامه اعتماد؛ شنبه 1/5/1384 به شماره 887 صفحه 8.
کاظمزاده، و. (1388). ازدواج موقت و شرایط آن (آنلاین). قابل دستیابی در: www.aftab.ir
کاظمیپور، ش. (1383). تحول سن ازدواج زنان در ایران و عوامل جمعیتی مؤثر بر آن. فصلنامه پژوهش زنان، 3، 124-103.
کریمی، ی. (1382). روانشناسی اجتماعی: نظریه ها، مفاهیم و کاربردها(چاپ یازدهم). تهران: نشر ارسباران.
کمیسیون امور بانوان استان فارس (1377). نگرش جوانان شهر شیراز نسبت به ازدواج موقت. گزارش طرح پژوهشی.
کیوی، ر.، و کامپنهود، ل. (1381). روش تحقیق در علوم اجتماعی (چاپ ششم). تهران: نشر توتیا.
گداعلی، ل. (1382). ازدواج موقت و آثار اجتماعی آن. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران.
مجدالدین، ا. (1386). بررسی دلایل و آثار افزایش سن ازدواج دختران روستایی در آشتیان. پژوهشنامه علوم انسانی، 53، 6-375.
محمودیان، ح. (1383). سن ازدواج در حال افزایش: بررسی عوامل پشتیبان. نامه علوم اجتماعی، 24، 53-27.
مقدسجعفری، م. ح.، و یعقوبی چوبری، ع. (1385). تغییرات، ویژگیها و موانع ازدواج در استان گیلان با تأکید بر شهرستان رشت. نامه انجمن جمعیتشناسی ایران، 2، 110-89.
