تأملی پیرامون اخوانیه مستوره به رونق سنندجی وتاثیر آن در پرتو افکنی به مسائل برگهای پایانی تاریخ او | ||
| مجله تاریخ ایران | ||
| مقاله 7، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 18، 1394، صفحه 173-192 اصل مقاله (642.07 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| محمد کلهر* | ||
| استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی)ره( شهر ری | ||
| چکیده | ||
| جایگاه ماهشرف خانم کردستانی متخلص به مستوره (1264– 1220 ق.) در حوزههای ادبیات و تاریخ بر ادبا و مورخین پوشیده نیست. دیدگاه مستوره در تاریخ اردلان بسی جایتأمل دارد. زیرا وی هم تاریخنگار است و هم تاریخنگر. دقتنظر مستوره در انکشاف زوایای پنهان تاریخ اردلان بینظیر است. اما واپسین برگ های تاریخ مستوره به علت مغشوش و ناتمام ماندن، از این قاعده مستثنی است. البته مهاجرت اجباری مستوره به سلیمانیه در سال 1263 ق. و از دست دادن حامی بزرگش حسینقلی خان حاوی اردلان و نا به سامانی های ناشی از آن در این خصوص بیتاثیر نبوده است. مقاله حاضر بر آن است تا با استعانت از شیوه نقد بیرونی و درونی راوی و روایت اخوانیه مستوره به عمویش رونق سنندجی، که با نگارش تتمهای بر تاریخ مستوره، اثر ناتمام او را به اتمام رسانیده است، بخشی از زوایای مغشوش و تحریف شدۀ واپسین برگ های تاریخ مستوره را آشکار نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کردستان اردلان؛ مستوره؛ اخوانیه؛ رونق سنندجی؛ حسینقلی خان اردلان؛ والیه خانم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,933 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,917 |
||