وجوب نظام هستی در معناشناسی قضای الهی از منظر حکمت متعالیه | ||
| آینه معرفت | ||
| مقاله 7، دوره 9، شماره 1، فروردین 1388 اصل مقاله (196.98 K) | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا خواجه گیر* | ||
| داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ | ||
| چکیده | ||
| طرح مسئلة وجوب و ضرورت نظام هستی در ساختار فلسفی اصحاب حکمت متعالیه و تأثیر پذیری این مکتب از تعالیم و متون دینی بهویژه قرآن کریم در مسئلة مذکور بسیار حائز اهمیت است. شاید به همین دلیل باشد که هم در متون تفسیری و هم در متون فلسفی بزرگان این مکتب این مسئله منعکس شده است . مسئلة وجوب و ضرورت نظام هستی از یک سو مربوط به علم الهی نسبت به ماسوی خویش و مرتبهای از مراتب علم الهی و از جهت دیگر مربوط به خود ماسوی الله و ساختار علّی و معلولی نظام هستی است و در تفسیر و تحلیل جهانشناسی الهی از جایگاه خاصی برخوردار است. تقسیمبندی قضای الهی به مراتب ذاتی و فعلی، علمی و عینی،تشریعی و تکوینی در این نظام فکری در راستای تبیین مسئلة مذکور بسیار قابل توجه است. این مقاله درصدد تبیین و تشریح مبانی مسئلة وجوب و ضرورت نظام هستی از دیدگاه حکمت متعالیة صدرایی و شارحان آن- بالاخص علامه طباطبائی- و تأثیرپذیری آنها از متون دینی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قضا؛ وجوب؛ قدر؛ هستی؛ علیت؛ علم الهی؛ فعلیت | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,142 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,920 |
||