تأثیر تمرکزگرایی بر اقتصاد سیاسی عصر پهلوی اول | ||
| مجله تاریخ ایران | ||
| مقاله 7، دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 3، تابستان 1388، صفحه 151-179 اصل مقاله (260.2 K) | ||
| نوع مقاله: مروری | ||
| نویسندگان | ||
| سهراب یزدانی* 1؛ سید حسن شجاعی دیوکلائی2 | ||
| 1دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تربیت معلم | ||
| 2دکترای تاریخ از دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| تحولات سیاسی ایران، پس از جنگجهانیاول شرایطی را رقم زد که ایجاد تمرکز سیاسی را به مهمترین ضرورت جامعۀ ایران تبدیل کرد. تحقق این امر نیازمند ایجاد نهادها و فراهمکردن ابزارهایی چون ارتش، نظامهای اداری و آموزشی جدید و شبکۀ حمل و نقل بود. انجام چنین کارهایی نیاز به صرف هزینههای زیاد داشت. به همین دلیل حکومت ناچار بود برای تأمین هزینهها، منابع اقتصادی کشور را در اختیار بگیرد و به سیاستگذاری اقتصادی بپردازد. ماهیت خودکامانۀ حکومت انجام چنین کاری را آسان میکرد. در چنین وضعی، اگرچه حکومت میتوانست سیاستهای اقتصادی را در راستای تأمین منابع مالی مورد نیاز خود بکارگیرد. اما وابستگی اقتصاد ایران به بازار جهانی نظامسرمایهداری، و تأثیرپذیری اقتصاد ایران از تحولات بازار جهانی موجب میشد تا حکومت به تنها عامل تصمیمگیرنده در سیاستهای اقتصادی تبدیل نشود. گرایش به صنعتیسازی در دورۀ رضاشاه تحت تأثیر همین عامل بودهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحولات سیاسی ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,857 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,845 |
||