تغییر ساختار شورای امنیت سازمان ملل متحد:نقش قدرتهای بزرگ | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 17، دوره 1، شماره 16-17، شهریور 1374، صفحه 489-508 اصل مقاله (7.04 M) | ||
| نویسندگان | ||
| پل تاورنیه؛ ابراهیم بیگ زاده | ||
| --- | ||
| چکیده | ||
| می دانیم که یکی از اهداف سازمان ملل متحد، حفظ صلح و استقرار امنیت بین المللی است و به همین دلیل هم بود که منشور رکنی دائم به نام شورای امنیت را با اختیارات وسیع و مسوولیتی سنگین مامور حفظ صلح و استقرار امنیت جمعی نموده است. مع هذا شورای امنیت در طول پنجاه سالی که از عمرش می گذرد با آنکه تا حدودی در زدودن تنهش های بین المللی موثر بوده نتوانسته است که در مقام رکن اجرایی و انتظامی ملل متحد به نحو اکمل از عهده انجام ماموریت خود بر آید. علت اصلی ناکامی شورای امنیت آن است که منشور ملل متحد در واقع انتظام امور اصلی عالم را برعهده پنج عضو دائم آن گذاشته است؛ که غالبا در مورد مسائل اساسی جهان با یکدیگر همسو نبوده و هر یک مصالح و منافع جمع را با محک منافع ملی خویش سنجیده است؛ تا آن حد که این شائبه بوجود آمده که فلسفه اصلی حضور این پنج قدرت در سازمان ملل متحد، تدبیر امور سایر دولتها و حل اختلافات خود از طریق مذاکره مستقیم و خارج از محدوده نظام متحد بوده است. | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Restructuring the United Nations Security Council: The Role of Great Powers | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,578 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 408 |
||