همکاری دولت ها با دیوان کیفری بین المللی | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 1، دوره 10، شماره 45، شهریور 1386، صفحه 11-48 اصل مقاله (1.32 M) | ||
| نویسنده | ||
| محمدعلی اردبیلی | ||
| استاد دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| پدیده بی کیفر ماندن بزهکاران به ویژه آن دسته از بزهکارانی که در روزگار ما به جنایات بین المللی متهم اند، دشواریهایی را در روابط میان دولت ها ایجاد کرده است. تاریخ نشان داده است که در بین متهمان به جنایات بین المللی عموما کسانی که از مصونیت یا اقتدار کافی برخوردار بوده اند هیچ گاه تسلیم عدالت نشده اند. از این رو، در نیمه دوم سده بیستم، جامعه دولت ها بر آن شدند که با تنظیم ساز و کارهای حقوقی از جمله مرور زمان ناپذیری جنایات بین المللی، تکلیف دولت ها به استرداد، معاضدت قضایی و تاسیس دیوان های بین المللی راه را بر بی کیفرماندن این دسته از جنایتکاران مسدود کنند. اساسنامه دیوان کیفری بین المللی در زمره اسنادی است که در فصل نهم با عنوان "همکاری بین المللی و معاضدت قضایی" وجوب ایفای تعهد دولت ها را با دیوان مذکور در اشکال گوناگون متذکر شده است. به موجب این معاهده، همه دولت های عضو مکلفند برای همکاری با دیوان مقرراتی را در نظام حقوقی داخلی پیش بینی کنند. فصل نهم اساسنامه درباره درخواست های دستگیری و تحویل متهمان همچنین اشکال دیگر همکاری، چگونگی تعامل دولت ها را با دیوان مذکور تعیین نموده است. با این همه دولت ها در اجرای مفاداساسنامه بنا به تعهداتی که پیش از الحاق به آن در قبال سایر دولت ها سپرده اند ممکن است با محدودیت هایی روبرو شوند. افزون بر آن خودداری از همکاری با دیوان آثار و تبعاتی دارد که حقوق بین الملل به بررسی آنها پرداخته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحویل؛ استرداد؛ معاضدت قضایی؛ دیوان کیفری بین المللی؛ تعهدات عام الشمول | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Cooperation of governments with the International Criminal Court | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,270 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 407 |
||