تاثیر حاد فعالیت استقامتی شدید و متوسط بر غلظت سرمی CC16، SP-D و نسبت CC16/SP-D در مردان بزرگسال سالم فعال | ||
| نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی | ||
| مقاله 5، دوره 19، شماره 2 - شماره پیاپی 46، تابستان 1405، صفحه 67-81 اصل مقاله (666.22 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/joeppa.2025.241338.1391 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی پورمناف1؛ سعید نیکوخصلت* 2؛ وحید ساری صراف1؛ رامین امیرساسان1 | ||
| 1گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2تاثیر فعالیت استقامتی شدید و متوسط بر غلظت سرمی CC16، SP-D و نسبت CC16/SP-D در مردان بزرگسال سالم فعال | ||
| چکیده | ||
| چکیده زمینه و هدف: مطالعات پیشین نشان میدهند که افزایش میزان تهویه در طول فعالیت ورزشی استقامتی باعث تبخیر مایع سطح سلولهای اپیتلیال مسیر هوایی شده و دستگاه تنفسی را تحت فشار برشی قرار میدهد. این شرایط باعث کاهش یکپارچگی و آسیب سلولهای اپیتلیال میشود. با وجود این، تاثیر شدت فعالیت استقامتی بر نشانگرهای آسیب اپیتلیال مسیر هوایی از جمله پروتئینهای سلول کلارا (CC16)، پروتئین سورفکتنتD (SP-D) و نسبت CC16/SP-D تاکنون ناشناخته مانده است. بنابراین، در این مطالعه تأثیر حاد فعالیت استقامتی شدید و متوسط بر CC16، SP-D و نسبت CC16/SP-D در مردان بزرگسال سالم فعال بررسی شد. مواد و روشها: 20 مرد بزرگسال سالم فعال (سن: 3 ± 22 سال؛ وزن: 8 ± 75 کیلوگرم؛ قد: 06/0 ± 82/1 متر؛ BMI 86/1 ± 23 کیلوگرم بر متر مربع) بهصورت تصادفی به دو گروه فعالیت استقامتی شدید (HE، 10 نفر) و متوسط (ME، 10 نفر) تقسیم شدند. آزمودنیهای هر دو گروه یک جلسه فعالیت استقامتی مداوم را به مدت 20 دقیقه بر روی تردمیل انجام دادند. شدت تمرین برای گروه HE و ME بهترتیب 85–90٪ و 65–70٪ حداکثر ضربان قلب بیشینه بود. سرعت اولیه تردمیل برای گروههای HE و ME به ترتیب 9 و 5/7 کیلومتر در ساعت تنظیم شده بود. برای تجزیه و تحلیل سطوح سرمی CC16 و SP-D، نمونههای خونی (5 میلیلیتر) آزمودنیها با استفاده از روش استاندارد از ورید پیش آرنجی قبل (مقدار پایه) و یک ساعت پس از مداخله توسط متخصص مجرب آزمایشگاه جمعآوری شد. برای مقایسه بین گروهی سن، ویژگیهای آنتروپومتریکی (وزن، قد و BMI)، توده بدون چربی، مقدار عضله بدن و مسافت پیموه شده از آزمون تی مستقل (Independent T-test) و برای مقایسه بین گروهی متغیرهای مطالعه از آزمون تحلیل کوواریانس(ANCOVA) استفاده شد. برای مقایسه درونگروهی نیز آزمون تی وابسته (Paired samples T-test) به کار گرفته شد. یافتهها: براساس نتایج حاصل از مقایسه درون گروهی، سطح سرمی CC16 (008/0 = P) و نسبت CC16/SP-D (006/0 = P) بعد از فعالیت استقامتی شدید به طور معنیداری افزایش یافت، اما در مقدار SP-D بعد از مداخله در مقایسه با مقدار پایه تفاوت معنیداری وجود نداشت (064/0 = P). همچنین، بعد از مداخله در مقدار CC16 (759/0 = P)، SP-D (072/0 = P) و نسبت CC16/SP-D (121/0 = P) در گروه ME مشاهده نشد .نتایج حاصل از مقایسه بین گروهی با استفاده از آزمون ANCOVA نیز نشان داد که بین دو گروه بعد از مدخله در مقدار CC16 (021/0 = P) و نسبت CC16/SP-D (025/0 = P) تفاوت معنیداری وجود دارد اما در مقدار SP-D (446/0 = P) بعد از مداخله تفاوت معنیداری وجود ندارد. نتیجهگیری: در این تحقیق برای نخستین بار نشان داده شد که فعالیت استقامتی شدید میتواند باعث افزایش غلظت سرمی CC16 و نسبت CC16/SP-D شود، اما تغییر معنیداری در غلظت سرمی SP-D بعد از مداخله مشاهده نشد. همچنین، فعالیت استقامتی با شدت متوسط تاثیری بر رهایش نشانگرهای یکپارچگی اپیتلیال مسیر هوایی نداشت. با این وجود، انجام تحقیقات بیشتر با جمعیتهای بزرگتر و متنوعتر برای تأیید این نتایج، روشنسازی مکانیزمهای زمینهای و بررسی پیامدهای بالینی و فیزیولوژیکی آنها ضروری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فعالیت استقامتی؛ یکپارچگی اپیتلیال؛ پروتئین سلول کلارا (CC16)؛ پروتئین سورفکتنتD (SP-D)؛ نسبت CC16/SP-D | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 265 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 269 |
||