اثر شش هفته تمرین مقاومتی با مکملیاری پروتئین وی بر اسفنگوزین- 1- فسفات و هایپرتروفی ماهیچة دوقلوی موشهای صحرایی نر جوان نژاد ویستار | ||
| نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی | ||
| مقاله 7، دوره 19، شماره 2 - شماره پیاپی 46، تابستان 1405، صفحه 117-129 اصل مقاله (545.18 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/joeppa.2025.240277.1370 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه جعفری مطلق* 1؛ فرشته شهیدی2؛ مجید کاشف3 | ||
| 1گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران | ||
| 2گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران، ایران | ||
| 3گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تربی دبیر شهید رجایی تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| سابقه و هدف: امروزه افزایش حجم ماهیچه و اجرای روشهایی جهت بهبود بازیافت پس از تمرین از اهمیت ویژهای برخوردار است. تمرین مقاومتی نقش ویژهای در افزایش حجم ماهیچه و هایپرتروفی دارد. دریافت انواع مختلفی از مکملها، همچون پروتئین وی پس از تمرین مقاومتی نیز میتواند به این عمل کمک کند. اما از بین عوامل مختلف، اسفنگوزین مونو فسفات (S1P) نقش ساختاری در تنظیم، تمایز سلول و هایپرتروفی دارد و این عامل میتواند با تمرین و دریافت مکمل نقش مهم و ارزندهای در هایپرتروفی داشته باشد. پروتئین وی نیز در ترکیب با تمرین مقاومتی میتواند پروتئینسازی ماهیچه، بهبود تمرین و بازیافت در افراد جوانتر را افزایش دهد. از اینرو، هدف این پژوهش بررسی تأثیر شش هفته تمرین مقاومتی با مکملیاری پروتئین Whey بر S1P و هایپرتروفی ماهیچة دوقلوی موشهای صحرایی نر جوان نژاد ویستار بود. مواد و روشها: در این پژوهش تجربی 23 سر موش صحرایی هشتهفتهای با دامنة وزن 250 تا 270 گرم بهصورت تصادفی در چهار گروه تمرین- مکمل، تمرین مقاومتی، شم و کنترل جایگزین شدند و به مدت شش هفته با روش تمرینی پنججلسهای در سه نوبت و پنج تکرار به شکل بالا رفتن از نردبان یکمتری و حمل وزنة متصل به دم تمرین داده شدند. در گروه تمرین- مکمل محلول مکمل پروتئین وی نیز گاواژ شد. بیان ژن S1P به روش Real Time-PCR و هایپرتروفی ماهیچه با ترازوی مخصوص اندازهگیری شد. در تحلیل دادهها از آزمون شاپیروویلک، واریانس یکراهه و تعقیبی شفه در سطح 05/0 P≤ استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که بیان ژن S1P (001/0=p)، حجم ماهیچه (016/0=p و 1-RM (001/0=p) درگروه تمرین- مکمل نسبت به گروه تمرین و شم بهطور معناداری افزایش یافت. با این حال، تفاوت معناداری در میزان حجم ماهیچه در بین گروههای تمرین و شم با گروه کنترل مشاهده نشد (6/0P=). نتیجهگیری: بهطور کلی، نتایج این تحقیق نشان میدهد که ترکیب تمرین با مصرف مکمل پروتئین وی ممکن است از طریق تأثیر بر بیان ژن S1P در بهبود برخی سازگاریهای عضلانی نقش داشته باشد. با وجود این، بهدلیل محدودیتهای تحقیق، از جمله امکان محدود بودن حجم نمونه و شرایط اجرای پژوهش، تعمیم این نتایج به سایر جمعیتها نیازمند احتیاط است. انجام پژوهشهای آینده با حجم نمونة بیشتر، دورههای مداخلة طولانیتر و بررسی سازوکارهای مولکولی مرتبط میتواند به تبیین دقیقتر این یافتهها کمک کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسفنگوزین -1- فسفات؛ پروتئین آب پنیر؛ تمرین مقاومتی؛ قدرت بیشینه؛ وزن ماهیچه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 343 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 161 |
||