سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

بنابی قدیم, رحیم, واعظ, ُسید علی. (1404). تأثیر ارزش برند بر رابطه بین محرک ها و موانع نوآوری با ریسک پذیری شرکت. , 15(2), 81-103. doi: 10.48308/jfmp.2025.240478.1509
رحیم بنابی قدیم; ُسید علی واعظ. "تأثیر ارزش برند بر رابطه بین محرک ها و موانع نوآوری با ریسک پذیری شرکت". , 15, 2, 1404, 81-103. doi: 10.48308/jfmp.2025.240478.1509
بنابی قدیم, رحیم, واعظ, ُسید علی. (1404). 'تأثیر ارزش برند بر رابطه بین محرک ها و موانع نوآوری با ریسک پذیری شرکت', , 15(2), pp. 81-103. doi: 10.48308/jfmp.2025.240478.1509
بنابی قدیم, رحیم, واعظ, ُسید علی. تأثیر ارزش برند بر رابطه بین محرک ها و موانع نوآوری با ریسک پذیری شرکت. , 1404; 15(2): 81-103. doi: 10.48308/jfmp.2025.240478.1509

تأثیر ارزش برند بر رابطه بین محرک ها و موانع نوآوری با ریسک پذیری شرکت

چشم انداز مدیریت مالی
مقاله 4، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 50، 1404، صفحه 81-103    اصل مقاله (1.1 M)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/jfmp.2025.240478.1509
نویسندگان
رحیم بنابی قدیم* 1؛ ُسید علی واعظ2
1استادیارگروه حسابداری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه دانش آموخته دکترای تخصصی حسابداری دانشگاه شهید چمران اهواز
2دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
چکیده
هدف: رابطه بین نوآوری و ریسک‌پذیری، موضوعی پیچیده و دووجهی است. از یک طرف، نوآوری می‌تواند ریسک‌پذیری را افزایش دهد و از طرف دیگر، با ایجاد مزیت رقابتی و عملکرد بالا، می‌تواند ریسک‌پذیری را کاهش دهد. شرکت‌ها برای حفظ مزیت رقابتی ناچار به پذیرش نوآوری‌های ریسکی هستند و برند قوی می‌تواند به‌عنوان سپر دفاعی در برابر پیامدهای منفی ریسک عمل کند. این موضوع در تقاطع دو حوزه کلیدی مدیریت یعنی مدیریت برند و مدیریت نوآوری قرار دارد. بررسی تعامل این ابعاد می‌تواند به توسعه راهکارهای جامع‌تری برای سیاست‌گذاری نوآوری و مدیریت ریسک بینجامد. با توجه به نبود بررسی‌های مستقیم پیرامون اثر برند در ساختار تصمیم‌گیری نوآورانه تحت شرایط ریسکی، پژوهش حاضر می‌تواند به توسعه مدل‌های تلفیقی بین مفاهیم بازاریابی (برند) و کارآفرینی (نوآوری و ریسک‌پذیری) کمک کند. در نتیجه، شناخت این نقش برای مدیران و تصمیم‌گیرندگان حیاتی است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ارزش برند بر رابطه بین محرک‌ها و موانع نوآوری با ریسک‌پذیری شرکت‌های پذیرفته شده بورس تهران است.

روش شناسی: پژوهش حاضر، از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش جزو پژوهش‌های توصیفی-پس رویدادی است. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش از داده‌های پانلی و مدل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شده و برای سنجش متغیر ارزش برند از مدل داموداران(2015) و برای سنجش محرک‌ها و موانع نوآوری از الگوی نمازی و مقیمی(1398) استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه شرکت‌های بورس تهران از ابتدای سال 1395 تا 1402 هستند که به روش حذف سیستماتیک، 139 شرکت انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند.

نتایج: نتایج پژوهش نشان داد منابع مشهود و منابع نامشهود به عنوان محرک‌های نوآوری تأثیر مثبتی بر ریسک‌پذیری دارند، از بین متغیرهای مربوط به موانع نوآوری، موانع بازار و موانع مالی دارای تأثیر منفی معنی‌دار بر ریسک‌پذیری هستند ولی متغیر موانع دانشی تأثیر معنی‌داری بر ریسک‌پذیری ندارد. اثر تعاملی منابع مشهود و نامشهود با ارزش برند بیانگر عدم تأثیرگذاری منابع مشهود و تأثیرگذاری مثبت معنی‌دار منابع نامشهود بر ریسک‌پذیری شرکت‌های مورد مطالعه است. اثر تعاملی ارزش برند با موانع نوآوری(موانع بازار و مالی) حاکی از این است که برند قوی، اثر منفی موانع بر ریسک‌پذیری شرکت را کاهش می‌دهد ولی اثر تعاملی ارزش برند با موانع دانشی تأثیر معنی‌داری بر ریسک‌پذیری شرکت‌ها ندارد.

یافته‌ها: ارزش برند درکنار منابع نامشهود با ایجاد هم‌افزایی بیشتر، سبب افزایش توان فنی شرکت‌ها برای ورود به پروژه‌های نوآورانه با ریسک بالا می‌شود. با افزایش ارزش برند، موانع بازار و موانع مالی نمی‌تواند سبب کاهش ریسک‌پذیری شرکت‌های مورد مطالعه ‌شود که حاکی از این است که برند قوی، با ایجاد سهولت بیشتر در حوزه بازار و مالی، رفتار ریسک‌پذیری را تقویت می‌کند. می‌توان گفت ارزش برند به عنوان شمشیر دولبه عمل کرده و فشار زیاد برای حفظ برند، افزایش تمایل به بدهی بالا و سرمایه‌گذاری تهاجمی‌تر، هزینه بالای حفظ برند در شرایط رقابتی، سبب افزایش ریسک‌پذیری شرکت‌های مورد مطالعه می‌شود. با وجود موانع دانشی، ارزش برند قوی نیز نمی‌تواند ریسک‌پذیری شرکت‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و موانع دانشی خود عاملی در عدم تعریف درست ارزش برند می‌باشد که مانع از ایجاد برند قوی می‌شود. همچنین ارزش برند نمی‌تواند کمبود دانش فنی را جبران و جایگزین دانش فنی ضعیف باشد و نیز موانع دانشی خود عاملی برای اجتناب از فعالیت‌های نوآورانه و جسورانه می‌شود.
کلیدواژه‌ها
ارزش برند؛ محرک های نوآوری؛ موانع نوآوری؛ ریسک پذیری؛ منابع نامشهود
عنوان مقاله [English]
The effect of brand value on the relationship between innovation drivers and barriers to corporate risk-taking
نویسندگان [English]
rahim bonabi gadim1؛ Seyed Ali Vaez2
1Department of Accounting, Mar.C., Islamic Azad University, Maragheh, Iran Graduated from Shahid Chamran University of Ahvaz with a PhD in Accounting.
2Associate Professor of Accounting, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran
چکیده [English]
Purpose: The relationship between innovation and risk taking is a complex and two-sided issue. Innovation can increase risk taking, but it can also reduce risk taking by creating competitive advantage and high performance. Companies have to accept risky innovations in order to maintain competitive advantage, and a strong brand can act as a defensive shield against the negative consequences of risk. This issue lies at the intersection of two key areas of management: brand management and innovation management. Investigating the interaction of these dimensions can lead to the development of more comprehensive solutions for innovation policy and risk management. Due to the lack of direct studies on the effect of brand on the structure of innovative decision-making under risky conditions, the present study can help develop integrated models between the concepts of marketing (brand) and entrepreneurship (innovation and risk-taking). As a result, understanding this role is crucial for managers and decision makers. The aim of this study is to investigate the effect of brand value on relationship between innovation drivers and barriers with risk-taking of companies listed on the Tehran Stock Exchange.



Method: The present study is applied in terms of purpose and descriptive-post-event research in terms of method. Panel data and a multiple linear regression model were used to test the research hypotheses. Damodaran's (2015) model was used to measure the brand value variable, and Namazi and Moghimi's (2019) model was used to measure the drivers and barriers to innovation. The statistical population of this study is all companies listed on the Tehran Stock Exchange from the beginning of 2017 to 2024, and 139 companies were selected and studied using the systematic elimination method.

Results: The results of the study showed that tangible and intangible resources as innovation drivers have a positive effect on risk-taking. Among the variables related to innovation barriers, market ease and financial ease have a significant negative effect on risk-taking, but the knowledge barrier variable does not have a significant effect on risk-taking. The interactive effect of tangible and intangible resources with brand value indicates that tangible resources have no effect and intangible resources have a significant positive effect on risk-taking of the companies studied. The interactive effect of brand value with innovation barriers (market and financial barriers) indicates that a strong brand reduces the negative effect of barriers on a company's risk-taking, but the interactive effect of brand value with knowledge barriers does not have a significant effect on companies' risk-taking.

Conclusion: With the increase in brand value, the effectiveness of market barriers and financial barriers changes from a negative and decreasing effect to a positive and increasing effect on the risk-taking, which indicates that A strong brand, by creating greater ease in the market and finance, enhances risk-taking behavior. It can be said that brand value acts as a double-edged sword and the high pressure to maintain the brand, the increased tendency to high debt and more aggressive investment, the high cost of maintaining the brand in competitive conditions, increase the risk-taking of the companies studied. Despite knowledge barriers, strong brand value cannot affect companies' risk-taking, and knowledge barriers themselves are a factor in the lack of a proper definition of brand value, which prevents the creation of a strong brand. Also, brand value cannot compensate for the lack of technical knowledge and replace weak technical knowledge, and knowledge barriers themselves are a factor in avoiding innovative and bold activities.
کلیدواژه‌ها [English]
Brand Value, Innovation Drivers, Innovation Barriers, Risk-Taking, Intangible Resources
مراجع
  1. Agolla, J. E., & Van Lill, J. B. (2016). An empirical investigation into innovation drivers and barriers in public sector organisations. International Journal of Innovation Science, 8(4), 404-422.
  2. Agolla, J.E. & Van Lill, J.B. (2014). Assessment of innovation in Kenya’s public sector organization. paper presented at the 9th European Conference on Innovation and Entrepreneurship, Belfast, 18-19 September, 2049-1050
  3. Alam, A., Uddin, M., Yazdifar, H., Shafique, S., & Lartey, T. (2020). R&D investment, firm performance and moderating role of system and safeguard: Evidence from emerging markets. Journal of Business Research, 106(1), 94-105.
  4. Alsomaidaee, M. M., Al Janabi, A. A. M., & Neamah, R. S. (2023). The Impact of Brand Capital on the Stock Price Crash Risk, an Empirical Study. American Journal of Environmental Economics, 2(1), 29-36.
  5. Da Silva, R. B., Klotzle, M. C., Pinto, A. C. F., & da Motta, L. F. J. (2018). R&D investment and risk in Brazil. Global Finance Journal, 35(4), 106-114.
  6. Damodaran, A. (2015). Valuation: Lecture Note Packet 1 Intrinsic Valuation. Master Class.1-353.
  7. Davoodi, S. M. R., Abedian, M. & Kazemi, N. (2025). The Relationship Between Green Financing and Green Innovation: A Game Theory Approach to Companies' Risk-Taking Behavior. Green Development Management Studies, 4(1), 23-48. (in Persian)
  8. Duppati, G., Kijkasiwat, P., Hunjra, A. I., & Liew, C. Y. (2023). Do institutional ownership and innovation influence idiosyncratic risk? Global Finance Journal, 56(2), 105-129.
  9. Dutordoir, M., Verbeeten, F. H., & De Beijer, D. (2015). Stock price reactions to brand value announcements: Magnitude and moderators. International Journal of Research in Marketing, 32(1), 34-47.
  10. Erdem, T., & Swait, J. (2004). Brand credibility, brand consideration, and choice. Journal of Consumer Research, 31 (1), 191–198.
  11. Faccio, M., Marchica, M. T., & Mura, R. (2016). CEO gender, corporate risk-taking, and the efficiency of capital allocation. Journal of corporate finance, 39(4), 193-209.‏
  12. Farida, I., & Setiawan, D. (2022). Business strategies and competitive advantage: the role of performance and innovation. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 8(3), 163.
  13. Geissdoerfer, M., Santa‐Maria, T., Kirchherr, J., & Pelzeter, C. (2023). Drivers and barriers for circular business model innovation. Business Strategy and the Environment, 32(6), 3814-3832.
  14. Gentry, R. J., & Shen, W. (2012). The impacts of performance relative to analyst forecasts and analyst coverage on firm R&D intensity. Strategic Management Journal 34(1),121–30.
  15. Giaccone, S. C., & Magnusson, M. (2022). Unveiling the role of risk‐taking in innovation: antecedents and effects. R&D Management, 52(1), 93-107.
  16. Han, K., Mittal, V., & Zhang, Y. (2017). Relative strategic emphasis and firm-idiosyncratic risk: The moderating role of relative performance and demand instability. Journal of Marketing, 81(4), 25-44.
  17. Hasan, M. M., Taylor, G., & Richardson, G. (2022). Brand capital and stock price crash risk. Management Science, 68(10), 7221-7247.
  18. Hoang, P. D., Ta, T. D., & Bui, H. Y. T. (2022). Exploring the effects of brand risk management activities on brand security: a perspective from innovation stimulus as a moderator. Journal of Contemporary Marketing Science, 5(3), 266-290.
  19. Huang, Y., Yang, S., & Zhu, Q. (2021). Brand equity and the Covid-19 stock market crash: Evidence from US listed firms. Finance Research Letters, 43(2), 1-10.
  20. Hsu, L., Fournier, S., & Srinivasan, S. (2016). Brand architecture strategy and firm value: how leveraging, separating, and distancing the corporate brand affects risk and returns. Journal of the Academy of Marketing Science, 44(2), 261-280.
  21. Jauhari, V. (2013). Fostering effective university-industry partnerships: concluding remarks. Worldwide Hospitality and Tourism Themes, 5(3), 301-306.
  22. John, K., Litov, L., & Yeung, B. (2008). Corporate governance and risk‐The journal of finance, 63(4), 1679-1728.‏
  23. Lee, S.G., Trimi, S. & Kim, C. (2013). Innovation and imitation effects’ dynamics in technology adoption. Industrial Management and Data Systems, 113(6), 772-799.
  24. Li, M., Chin, C. H., Li, S., Wong, W. P. M., Thong, J. Z., & Gao, K. (2022). The role of influencing factors on brand equity and firm performance with innovation culture as a moderator: A study on art education firms in China. Sustainability, 15(1), 519.
  25. Li, Y., Zou, C., Huang, Y., & Wan, A. (2025). Environmental Regulation, Green Innovation, and Corporate Brand Value. Sustainability, 17(8), 1-23.
  26. Liu, S., Ma, D., Li, X., Li, X., & Yin, L. (2024). The value of “brand” in the Chinese stock market: The impact of brand attention on stock performance and the moderation role of investor sentiment. Journal of Behavioral Finance, 25(1), 46-61.
  27. Luo, X., & Bhattacharya, C. B. (2006). Corporate social responsibility, customer satisfaction, and market value. Journal of Marketing, 70 (4), 1–18.
  28. Mizik, N., & Jacobson, R. (2008). The Financial Value Impact of Perceptual Brand Attributes, Journal of Marketing Research, 45 (2), 15–32.
  29. Moliner-Velázquez, B., Fuentes-Blasco, M., & Gil-Saura, I. (2019). Effects of value and innovation on brand equity in retailing. Journal of Brand Management, 26(6), 658-674.
  30. Murinde, V., Rizopoulos, E., & Zachariadis, M. (2022). The impact of the FinTech revolution on the future of banking: Opportunities and risks. International review of financial analysis, 81(11), 102-133.
  31. Namazi, M. & Moghimi, F. (2019). Investigating the Effect of Innovation Growth Constructs and Mediating Role of Innovation Challenges on Financial and Economic Performance of Tehran Stock Exchange Companies. Financial Accounting Research, 10(4), 79-104. (in Persian)
  32. Nguyen, Q. K. (2022). The effect of FinTech development on financial stability in an emerging market: The role of market discipline. Research in Globalization, 5(3), 100-125.
  33. Nguyen, Q. K., & Dang, V. C. (2023). The impact of FinTech development on stock price crash risk and the role of corporate social responsibility: Evidence from Vietnam. Business Strategy & Development, 6(4), 557-570.
  34. Paswan, A. K., Guzmán, F., & Pei, Z. (2021). Innovation-branding: should all firms be equally ambidextrous? Journal of Product & Brand Management, 30(5), 754-767.
  35. Proctor, T. (2013). Collaboration and networking in the process of innovation: the path to precision time keeping. Journal of Management History, 19(2), 167-188.
  36. Radicic, D. (2021). Financial and non-financial barriers to innovation and the degree of radicalness. Sustainability, 13(4), 21-39.
  37. Rana, A., & Debata, B. (2025). Role of corporate innovation and uncertainty in determining corporate investment of the firm: does financial constraint, executive risk preference and firm risk-taking ability play any role. Journal of Indian Business Research, 17(1), 7-25.
  38. Rindova, V. P., Williamson, I. O., Petkova, A. P., & Sever, J. M. (2010). Reputation as an intangible asset: Reflections on theory and methods in two empirical studies of business school reputations. Journal of Management, 36(3), 610–619.
  39. Rindova, V. P., Williamson, I. O., Petkova, A. P., & Sever, J. M. (2005). Being good or being known: An empirical examination of the dimensions, antecedents, and consequences of organizational reputation. Academy of Management Journal, 48(6), 1033–1049.
  40. Ruiz-Jiménez, J.M. & Fuentes-Fuentes, M.M. (2013). Knowledge combination, innovation, organisational performance in technology firms. Industrial Management and Data Systems, 113(4), 523-540.
  41. Shaikh, I. A., & O’Connor, G. C. (2020). Understanding the motivations of technology managers in radical innovation decisions in the mature R&D firm context: An Agency theory perspective. Journal of Engineering and Technology Management, 55(c), 101-133.
  42. Sitek, M. (2019). Barriers of innovation activity as risk factors on the real estate market. IBIMA Business Review, 9(3), 1-12.
  43. Skalický, R., Meluzín, T., & Zinecker, M. (2021). Brand valuation: an innovative approach based on the risk difference. Oeconomia Copernicana, 12(1), 159-191.
  44. Su, K., Li, L., & Wan, R. (2017). Ultimate ownership, risk-taking and firm value: evidence from China. Asia Pacific Business Review, 23(1), 10-26.‏
  45. Wellalage, N. H., & Fernandez, V. (2019). Innovation and SME finance: Evidence from developing countries. International Review of Financial Analysis, 66(2), 1-45.
  46. Widianingsih, Y. P. N., Setiawan, D., Aryani, Y. A., & Gantyowati, E. (2023). The relationship between innovation and risk taking: the role of firm performance. Risks, 11(8), 144.
  47. Zhang, J., & Rezaee, Z. (2022). The role of brand equity in firm innovation and performance. Journal of Business Research, 146(4), 637–649.
  48. Yildiz, Y., & Metin Camgoz, S. (2019). Brand equity and firm risk: An empirical investigation in an emerging market. Emerging Markets Finance and Trade, 55(1), 218-235.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 1,079
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 481