تجربۀ شهری در عصر صفوی؛ بازخوانی تجربۀ سیاحت و زیارت شهر در سفرنامۀ محیط کونینِ سالک قزوینی، شاعر عصر صفوی | ||
| تاریخ ادبیات | ||
| مقاله 9، دوره 17، شماره 1، شهریور 1403 اصل مقاله (642.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/hlit.2024.235087.1298 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب لاری دارابی* 1؛ امیر مازیار2؛ رسول جعفریان3 | ||
| 1دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار فلسفۀ هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران. | ||
| 3استاد تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش در بررسی جنبۀ عشرت شهری در عصر صفوی از خلال سفرنامۀ منظوم «محیطالکونین» سالک قزوینی است و نشان میدهد که چگونه شاعر با ترکیب سنت و نوآوری شعری، زندگی روزمره و تجارب شخصی خود را در شعر بازگو کرده است. این مقاله با تمرکز بر سفرنامۀ سالک، که شهر را مکان اصلی برای بیان تجارب و احساسات خود در نظر میگیرد، به دنبال نشان دادن «تجربۀ شهری» و پیچیدگی عواطف شاعر نسبت به مکانهای شهری است. در این مطالعه دو مفهوم عشرت و زیارت از میان تجارب شهری سالک بررسی میشود و روایت شعری او حول این مفاهیم بازخوانی میشود. از طریق این بازخوانی، که متکی بر روش تحلیل تاریخیِ متون دست اول است، نشان میدهیم که شهر لزوماً تعریف واحدی ندارد و بخشی از آن تعریف در پیچیدگی احساسات و فردیت آدمی شکل میگیرد. سالک هم در مقام زائر و هم ناظر سفرش را روایت میکند. هم تجربۀ زیارت را بازگو میکند و هم تجربۀ لذت و عشرت و این دو را در تضاد نمیداند. همچنین این مطالعه بر اهمیت منابع شعری عصر صفوی یا همان «طرز تازه» بخصوص سفرنامههای منظوم برای خوانش تجارب و روایتهای شهری تاکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عیشوعشرت؛ زیارت؛ تجربۀ شهری؛ طرز تازه؛ شهر صفوی؛ سالک قزوینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,703 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,979 |
||