دورههای سناییپژوهی افغانستان و تأثیرات آن بر سناییپژوهی ایران و عکس آن | ||
| تاریخ ادبیات | ||
| مقاله 2، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 86، 1401، صفحه 27-44 اصل مقاله (1.3 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/hlit.2023.102935 | ||
| نویسنده | ||
| صدیقاللّه کلکانی* | ||
| دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران؛ دانشیار زبان و ادب فارسی دری، دانشگاه کابل، کابل، افغانستان | ||
| چکیده | ||
| سنایی نه فقط ادیب و شاعری بود که توسط شاعران مورد تمجید و تقلید قرار گرفته باشد، بلکه وی به باور سناییپژوهان عرفان را نظاممند درون شعر فارسی برد و ابواب تصوف را که تا آن وقت به نثر بود در قالب نظم تبویب و جاویدانه کرد. در آثار سنایی تمام معارف اسلامی که تا آن وقت رگههای آن در آثار ادبا و شعرا متفرق بود جمع آمد. سنایی در تاریخ عرفان و ادب، به سبب تغییرهایی که در محتوای شعر فارسی ایجاد کرد، جایگاه ویژه دارد و ضمن احترام به این جایگاه، شناخت وی شناخت گوشهای از دانش و معرفت و فرهنگ و اجتماع اواخر سدۀ پنجم و اوایل قرن ششم است. سنایی توسط دانشمندان ولایت خودش مانند غلامجیلانی جلالی در مقدمۀ چهار اثر نایاب سنایی (1332)، غلام سرور همایون در کتاب حکیم سنایی و جهانبینی او و علیاصغر بشیر در رسالۀ سیری ملک سنایی شصت سال قبل از امروز تمجید و معرفی شده است که در آن زمان این آثار نوشتهشده در مورد احوال و آثار سنایی مورد توجه پژوهندگان دنیا بهویژه ایران قرار داشت. اما در اثر جنگها و تجاوز شوروی و کودتا در افغانستان دیگر آن تحقیقات پیگیری نشد و رابطۀ دانشمندان بیرونی با سناییپژوهان افغانستان و آثارشان کم شد و به صفر رسید و در مقابل، سناییپژوهان افغانستان تحت تأثیر سناییپژوهان بیرونی بهویژه ایران قرار گرفتند. محور بحث این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از ابزار کتابخانهای بررسی و تحلیل سه دورۀ تاریخی سناییپژوهی در افغانستان و چگونگی تأثیرات سناییپژوهان افغانستان بر تحقیقات سناییشناسی ایران و عکس آن و عوامل این تأثیرات است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سنایی؛ سناییپژوهی؛ افغانستان؛ تاریخ ادبیات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 13,383 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,833 |
||