ارزیابی خطر فرسایش آبی حوزه آبخیز کسیلیان با مدل ایکونا و فناوریهای RS و GIS | ||
| پژوهشهای دانش زمین | ||
| دوره 12، شماره 3 - شماره پیاپی 47، 1400، صفحه 144-163 اصل مقاله (1.59 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/esrj.2021.100753 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین اسمعیلی قلزم1؛ حسن احمدی2؛ ابوالفضل معینی* 1؛ بهارک معتمدوزیری1 | ||
| 1گروه جنگل، مرتع و آبخیزداری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| رشد و توسعه فعالیتهای بشری همراه با تغییر کاربری اراضی، تخریب منابع و متعاقب آن فرسایش خاک در طولانی مدت مانع توسعه پایدار محیط زیست خواهد شد. در این پژوهش با هدف بررسی خطر فرسایش و شناخت مناطق حساس به فرسایش آبی در حوزه آبخیز کسیلیان، از فنآوری سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی در چارچوب مدل ایکونا استفاده گردید. این مدل با 4 لایه شیب، زمینشناسی، پوشش گیاهی و کاربری اراضی آغاز و با تهیه دو لایه فرسایش پذیری و حفاظت خاک، پتانسیل خطر فرسایش را مورد ارزیابی قرار داد. حوزه مورد مطالعه با وجود کلاس شیب خیلی زیاد و سازند شمشک با خاکهای حساس به هوازدگی، در کلاس فرسایشپذیری زیاد قرار دارد. اما وسعت بالای کلاس متوسط و خیلی زیاد حفاظت همراه با پوشش جنگل فرسایش را تعدیل کرده است. در مجموع، 26/26 درصد در کلاس متوسط خطر فرسایش، 44/25 درصد در کلاس خطر فرسایش کم، 83/18 درصد در کلاس خطر فرسایش خیلی کم، 55/18 درصد نیز در کلاس خطر فرسایش زیاد و 92/10 درصد از سطح حوزه کسیلیان نیز در کلاس خطر فرسایش خیلی زیاد قرار دارد. مرتع و قسمتهایی از اراضی کشاورزی در رتبه اول وسعت کلاس خطر فرسایش خیلی زیاد و بخشهای جنوبی اراضی جنگلی در کلاس خطر فرسایش زیاد قرار گرفتهاند. این مدل میتواند مناطق مستعد فرسایش را با حداقل زمان، با سرعت و دقت کافی در حوزههای آبخیز نشان دهد و برای تصمیمگیران و برنامهریزان حفاظت خاک در حوزههای آبخیز فاقد آمار مورد استفاده قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پتانسیل خطر فرسایش؛ تغییر کاربری اراضی؛ توسعه پایدار؛ فرسایش آبی؛ فرسایش پذیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,025 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,685 |
||